Armoede is de schande van deze eeuw. Wij zijn in staat om voldoende voedsel te verbouwen, voor voldoende woningen,  scholen, wegen en hospitalen te zorgen om fatsoenlijke basisvoorwaarden voor de wereldbevolking te creeren.

Wat ontbreekt is daadwerkelijk beleefde solidariteit en gebrek aan politieke wil.

Niet het intellect maar het hart kan die problemen oplossen.

De gedachte die als een rode draad doorheen het project loopt, geeft uitdrukking aan de noodzaak het hart te laten spreken.

 
         

Naar 2 Samuel, hoofdstuk 12

 

Twee mensen leefden op dezelfde aarde

Door een Koning aan beiden gegeven

De een was rijk, de ander arm.

De rijke bezat heel veel goederen.

De arme kon nauwelijks het hoofd boven water houden.

Hij koesterde het leven en hield van zijn kinderen.

Maar de armoede hing als een huid om hem heen.

Toen de koning eens op bezoek kwam

Werd hij door de rijke ontvangen met een overvloedige tafel

en het hoogste lied.

De arme schoof zijn kind naar voren

en vroeg om zegen van de koning.

Nu zag deze tot zijn schrik de ongelijkheid tussen

de twee mensen:

De pijn van de armoede en de hardheid van de rijkdom.

En hij sprak:

"Jullie waren geschapen als broer en zus

om samen op aarde in harmonie te leven

en de aarde te danken en te respecteren.

Jij rijke hebt de aarde verminkt en je broer gedood.

Jouw liefde is zo vals als jouw lied in mijn oor.

Stop het lied en nodig mij niet aan je tafel.

Ik wil niets horen en niets eten

Tot je broer en zus wordt zoals door mij bedoeld,

In eenvoud en respect met elkaar de aarde deelt

En je hart spreekt voor wie minder heeft."